Kategoria: Psychologia. Data powstania: 05.11.2009

34Termin rzeczywistość w najszerszym znaczeniu zawiera wszystkie byty, zarówno obserwowalne jak i pojęciowe, wprowadzone przez naukę czy filozofię. W szerszym i podmiotowym sensie, prywatne doświadczenia, ciekawość i selektywność obserwacji wpływają na osobistą interpretacje zdarzeń i kształtują rzeczywistość dostępną dla danej osoby. Ta rzeczywistość może pokrywać się w dużym stopniu z rzeczywistością innych, ale istnieją jej elementy unikalne dla tej osoby i niedostępne dla kogokolwiek innego. Większość doświadczeń duchowych następuje na tym poziomie rzeczywistości. W sensie psychologicznym ta rzeczywistość jest definiowana przez to co dana osoba uważa za rzeczywistość. Pojęcie bytu jest z kolei terminem ontologicznym ( ontologia, czyli dział filozofii badający strukturę rzeczywistości) najczęściej jest pojmowany w zakresie egzystencjalnym, obejmującym wszystko to „co jest” i co „istnieje”. Widać więc, że nawet coś tak niepojętego, wręcz abstrakcyjnego jak rzeczywistość sprowadzamy do prostej i ogólnie zrozumiałej definicji.Być może jest jednak tak, że wielu ludzi po prostu boi się zapuszczać w te zakamarki swojego umysłu, które według opinii zwolenników istnienia percepcji pozazmysłowej są odpowiedzialne za postrzeganie przez niektórych ludzi zjawisk, których inni nie sa w stanie dostrzec. Percepcja pozazmysłowa to zdolność postrzegania zdarzeń, myśli i stanów psychicznych innych osób bez wykorzystywania zwykłych zmysłów. Przykładem takiego postrzegania są telepatia i jasnowidzenie. Według wielu zwolenników parapsychologii tak niewielu ludzi jest wrażliwych na zjawiska metafizyczne, ponieważ nie rozwinęły się jeszcze u nich odpowiednie narządy percepcyjne, z drugiej jednak strony pojawiają się poglądy, iż percepcja taka nie zależy od istnienia czy tez ich braku odpowiednich organów, ale jest darem, talentem, który wielu ludzi posiada, lecz niewielu ma chęć na ich rozwijanie i poznawanie”.Percepcja pozazmysłowa jest zdolnością, która u wielu osób występuje, chociaż w różnym stopniu nasilenia, podobnie jak ma to miejsce z talentem plastycznym, muzycznym czy też sportowym”. Również omawiana juz przeze mnie hipnoza jest przykładem percepcji pozazmysłowej. To, co większość z nas odrzuca jako nierealne jest normą dla innych. Paradoksem jest więc niemalejąca popularność wszelkiego rodzaju mediów, wróżek czy jasnowidzów. Wydaje się więc, że ludzie nawet w czasach absolutnej dominacji myśli racjonalnej lubią zmieniać swoje postrzeganie rzeczywistości uciekając w metafizykę i astrologię. tka więc kolejne fundamentalne pytanie wynikające z istnienia percepcji, czyli pytanie o to, czym jest rzeczywistość, pozostaje bez jednoznacznej odpowiedzi, każdy człowiek musi na nie odpowiedzieć sobie sam.Uzyskanie satysfakcjonującego stwierdzenia na to, jakże głębokie pytanie jest niezwykle trudne.

Kategoria: Psychologia. Data powstania: 14.10.2009

24Należy zdać sobie sprawę z faktu, że każde zwierze inaczej postrzega świat, a człowiek nie jest w tej kwestii wyjątkiem, wszyscy nieco inaczej postrzegamy świat, posługujemy się mową i pismem, ubieramy wszelkie zjawiska jakich jesteśmy świadkami czy obserwatorami w definicje, tworzymy ogólne teorie i wymyślamy hipotezy, by jakoś uśrednić to wszystko, co dostrzegamy, a co niejednokrotnie nas przerasta. Świadczy o tym także istnienie mnóstwa religii i wyznań, z których większość powstała u zarania dziejów i jest po dziś dzień kultywowana przez całe społeczeństwa lub plemiona, oraz fakt, iż funkcją każdej z nich jest między innymi udzielenie odpowiedzi na szereg tak nurtujących pytań jak na przykład pochodzenie człowieka. Percepcja jest nieodłącznym elementem postrzegania rzeczywistości, ale jest to tylko taka rzeczywistość, jaką jesteśmy w stanie ogarnąć rozumem, zmysłami, rzeczywistość jaką potrafimy ubrać w słowa. Istnienie percepcji nie udziela odpowiedzi na pytanie, czy to co widzimy, słyszymy lub też czujemy jest prawdziwe, ponieważ nie istnieje dla nas nic, co znajduje się poza zasięgiem zmysłów nie jesteśmy bowiem w stanie tego ogarnąć, przypomina to trochę sytuację kogoś, kto biegnie i nie jest w stanie się zatrzymać, bo jedynym celem jego biegu jest chęć zobaczenia co znajduje się za horyzontem, którego przecież nie jest w stanie dosięgnąć. Dlatego też uważam, że nie powinniśmy wierzyć we wszystko co widzimy, bo tym samym zaprzeczylibyśmy istnieniu wszystkiego, w co chcemy wierzyć, a to z zasady znajduje się poza granicami percepcji. Percepcja jest nieodłącznie skorelowana z tym, co większość z nas przyjmuje jako rzeczywistość. Składają się na nią nie tylko bodźce fizykochemiczne, ale także wszelkiego rodzaju opinie, ogólnie przyjęte zasady i normy społeczne, etyka, moralność i systemy wartości, mimo iż w tych ostatnich panuje pewien indywidualizm, to jednak brak większego rozrzutu w tej kwestii, ponieważ każdy system wartości wpisuje się w ogólnie przyjęte schematy „dobra” i „zła” i mimo, że obie te wartości są w każdym z nas, to jednak mało kto otwarcie manifestuje swoją „ciemną” stronę, głównie z obawy przed odrzuceniem. Tak więc dzisiejszą rzeczywistość tworzymy zarówno my sami, jak i społeczeństwo, w którym żyjemy. Na przełomie wieków można zaobserwować dwie wyraźne tendencje: epoki odznaczające się przewagą myśli racjonalnej oraz te charakteryzujące się dominacją irracjonalizmu. Patrząc na tendencje jakie kształtują się we współczesnym społeczeństwie odnosi się nieodparte wrażenie, iż żyjemy w czasach, w których racjonalizm stał się niemal dogmatem. Ludzie żyją we względnym spokoju i poczuciu bezpieczeństwa, starają się podążać tymi ścieżkami w życiu, które są sprawdzone. Rzeczywistość sprowadza się dziś głównie do tego, co do dostrzegalne i namacalne, definiujemy ją następująco: Rzeczywistość w znaczeniu potocznym to „wszystko co istnieje”.

Mój prywatny blog - piszę o rzeczach ciekawych i często poruszających.

Do otyłości prowadzi przede wszystkim parę rzeczy których moglibyśmy uniknąć gdybyśmy je przestrzegali. Jest to sześć prostych zasad które pozwolą nam uniknąć otyłości i wszelkich chorób układu pokarmowego. Przyczyn otyłości trzeba szukać w nieregularnym jadaniu posiłków, a najważniejszego obiadu.